Komiks o Komunie Paryskiej

W 1870 roku Francja (rządzona przez cesarza Napoleona III) poniosła ogromną klęskę w wojnie z Prusami. W obliczu klęski lud Paryża (nienawidzący Niemców) obalił cesarstwo i proklamował republikę. Gdy zbliżały się do Paryża wojska pruskie proletariat paryski zorganizował do obrony miasta Gwardie Narodową. W wyniku wyborów w 1871 roku parlament francuski zdominowali monarchiści. Parlament przyjął wyjątkowo bolesne warunki pokoju. Decyzje parlamentu zbojkotowała Gwardia
Narodowa. Rząd z Paryża uciekł do Wersalu. W Paryżu władze przejęli radykałowie i proklamowali Komunę. Celem komunardów było wprowadzenie komunizmu i oddanie władzy w ręce proletariatu. 28 mają 1871 rozpoczął się otwarty konflikt radykałów z rządem. Radykalizm Komuny przeraził
Prusy które zwolniły część jeńców by rząd francuski mógł zdławić rewolucje. Do 29 mają rząd zdławił komunardów. Obie strony konfliktu cechowało przerażające okrucieństwo.

Nakładem wydawnictwa Egmont ukazał się 328 stronicowy komiks Jaques
Tardi (scenarzysty i rysownika) poświęcony Komunie Paryskiej. Autor
komiksu „Krzyk ludu” (i autor powieści na której oparty został
scenariusz) nie kryją w posłowiu swoich lewicowych (anarchistycznych i
wolnomyślicielskich) poglądów. Jednak sam komiks nie razi zbytnią
nachalną i prymitywną propagandą. „Krzyk ludu” jest doskonałym
przykładem jak wybitny przejaw sztuki komiksu może być instrumentem
polityki historycznej. Wciągająca intryga kryminalna i romantyczna
skłania czytelnika do poszukania informacji o wydarzeniach historycznych
które są dekoracją w których rozgrywa się akcja. Zainteresowanie
realiami drugiej polowy XIX wieku wzmacniają też oddane z pietyzmem
obrazy Paryża, detale architektoniczne, kostiumy bohaterów, archaiczny
język postaci, świat tajnej policji i jej agentury, życie zrewoltowanych
lumpenproletariuszy i kryminalistów, miasto masonów i burdeli, wydarzeń
i postaci historycznych, doskonałych ilustracji życia codziennego.

Jeden z głównych bohaterów, galernik który został szpiclem policji
usiłuje dokonać zemsty za mord dokonany na młodej ciężarnej kobiecie
przed wielu laty (klimat jak z klasycznej XIX wiecznej powieści
francuskiej). Drugim głównym bohaterem jest poszukiwany przez szpicla
oficer kawalerii który walczy w szeregach komunardów, zakochuje się w
szansonistce i próbuje ją uwolnić z burdelu w którym jest więziona przez
alfonsa.

Historia w komiksie ukazana jest bez upiększeń. Rewolucjoniści z
uśmiechem mordują księży (odwołując się szczerze do terroru rewolucji
francuskiej i antyklerykalizmu masonerii). Naturalistycznie
przedstawione jest okrucieństwo wojny i bestialstwo walczących po obu
stronach frontu. Ostatnim akordem Komuny Paryskiej dowodzonej przez
naszego rodaka Jarosława Dąbrowskiego (w szeregach rewolucji walczyło
kilkuset polskich emigrantów bohaterów Powstania Styczniowego) masowe
mordy i podpalenia dokonywane przez komunardów. Klęskę komuny
przypieczętowują masowe mordy zrewoltowanego proletariatu dokonane przez
pacyfikujące rewolucje wojska rządowe.

Jan Bodakowski

okładka
http://www.film.gildia.pl/_n_/komiks/komiksy/mistrzowie_komiksu_exclusive/krzyk-ludu/okladka-200.jpg
plansze



Reklamy

Informacje o radiopomostphoenix

www.radiopomost.com
Ten wpis został opublikowany w kategorii Z Polski. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s