Jak składniki mineralne wpływają na funkcjonowanie organizmu…

Każdy z nas jest cząstką Ziemi. W naszym kontekście – kontekście budowy organizmu i jego prawidłowego działania oznacza to, że jesteśmy stworzeni z tych samych pierwiastków, co i ona. Właśnie dlatego wszystkie składniki niezbędne do życia powinniśmy czerpać z Ziemi. Czy to oznacza, że mamy jeść ziemię, glebę, w której są pierwiastki życia? Zrozumiałe, że nie możemy tego robić, ale możemy jeść rośliny, które przetwarzają pierwiastki zawarte w glebie w taki sposób, aby mogły być łatwo wchłaniane przez nasz organizm.

Wszystkie pierwiastki i związki chemiczne wchodzące w skład gleby podlegają tzw. kumulacji biologicznej. Oznacza to, że rośliny zawierają znacznie więcej składników mineralnych niż gleba, a człowiek zawiera ich znacznie więcej niż rośliny. Przykładowo zawartość fosforu w organizmie człowieka jest ok. 200 razy większa niż w glebie, podczas gdy w roślinach wskaźnik ten wynosi 140. Wapnia jest zazwyczaj 8 razy więcej w roślinach niż w glebie, a w naszym organizmie – 40 razy więcej. I tylko niektóre pierwiastki odbiegają od tej reguły. Aluminium i krzem – wyjątkowo pospolite w ziemi, w naszych organizmach występują w śladowych ilościach.

Analiza składu chemicznego ludzkiego ciała wykazuje (w zależności od badań) przede wszystkim obecność tlenu – 56-64%, węgla – 18-22%, wodoru – 9-10% i azotu – 2,5%. Razem stanowi to 95,5% masy ciała. Kilkuprocentową zawartość wykazują wapń, fosfor i chlor. Jeszcze mniejsze ilości dotyczą potasu, siarki, sodu, magnezu, krzemu, fluoru, żelaza. W śladowych ilościach występuje jod, selen, mangan, miedź i inne pierwiastki. Tym niemniej, niezależnie od ilości występujących pierwiastków, każda komórka, każda tkanka, narząd i substancje w nich zawarte (np. enzymy) potrzebują określonych pierwiastków do prawidłowego spełniania swoich funkcji. W przypadku braków dochodzi do upośledzenia pracy komórek, narządów i całych układów, co w ostatecznym efekcie kończy się chorobą.

O jeszcze jednym aspekcie należy wspomnieć. Otóż znaczne braki spowodowane długotrwałym pozbawieniem dowozu do organizmu poszczególnych pierwiastków nie mogą być szybko zrekompensowane. Należy uzbroić się więc w cierpliwość i nie oczekiwać, że w przeciągu 2-3 tygodni wrócimy do równowagi. Trzeba na to niekiedy miesięcy. Pamiętać należy o zachowaniu stanu równowagi pomiędzy poszczególnymi pierwiastkami. Równowaga oznacza zarówno obecność wszystkich niezbędnych minerałów, jak również prawidłowe proporcje między nimi.

Braki jodu utrudnią przyswajanie magnezu, manganu, wapnia, żelaza, krzemu, fosforu. Braki siarki spowodują kłopoty z wchłanianiem sodu, magnezu, krzemu, manganu, wapnia, chloru, jodu, potasu.

Substancje mineralne w naturalnym pożywieniu są powiązane z witaminami, tłuszczami i innymi związkami tworząc wspomniane znacznie wcześniej chelaty. Obróbka termiczna niszczy wiązania między elementami mineralnymi, a białkami, węglowodanami, tłuszczami, enzymami. Wskutek takiego rozerwania związków substancje mineralne z postaci organicznej zamieniają się w formy nieorganiczne, nieprzyswajalne lub bardzo trudno przyswajalne. Dotyczy to przede wszystkim takich pierwiastków jak wapń, żelazo, jod. Formy nieorganiczne chętnie za to odkładają się w stawach, nerkach, woreczku żółciowym, naczyniach krwionośnych w postaci złogów.

Przejdźmy już jednak do przedstawienia roli składników mineralnych. Od składników mineralnych zależą przede wszystkim:

* budowa tkanek organizmu (zwłaszcza kostnej) oraz wszelkie procesy plastyczne,
* podtrzymywanie znormalizowanego składu chemicznego płynów ustrojowych (zwłaszcza krwi),
* utrzymywanie równowagi kwasowo-zasadowej,
* struktura i czynności większości procesów biochemicznych (w tym enzymatycznych) zachodzących w organizmie.

W zależności od zawartości w organizmie oraz zalecanego poziomu spożycia składniki mineralne dzielą się na dwie grupy:

* makroelementy – pierwiastki, dla których zapotrzebowanie wynosi więcej niż 100 mg/dzień/ osobę (wapń, fosfor, sód, potas, magnez, chlor, siarka,
* mikroelementy – pierwiastki, dla których zapotrzebowanie wynosi mniej niż 100 mg/dzień/osobę (żelazo, miedź, cynk, mangan, molibden, jod, fluor, selen, chrom, kobalt.

Minerały – podobnie jak witaminy – muszą być połączone z białkowym nosicielem w postaci aminokwasu, aby bez problemów dać się wchłonąć w organizmie. Powinny więc być dostarczane organizmowi w postaci organicznej. Ciągle aktualna jest zasada:

NIE JEST NAJWAŻNIEJSZE TO, CO ZJADASZ.

WAŻNE JEST TO, CO PRZYSWAJASZ.

Warto wspomnieć o jeszcze bardzo ważnym aspekcie – zaopatrzeniu ustroju w składniki mineralne podczas szczególnie uciążliwego, długotrwałego wysiłku fizycznego. W trakcie pracy następuje znaczna ucieczka elektrolitów. Jest to istotny problem, ponieważ elektrolity chronią organizm przed przegrzaniem się. Podczas aktywności życiowej dochodzi do wzmożenia procesów energetycznych. Nasila się wówczas emisja energii cieplnej. W tym momencie powinna nastąpić obrona organizmu przed przegrzaniem się. Następuje to dzięki poceniu się. Wraz z potem wydziela się jednak nie tylko woda, ale i potas, sód, magnez i wapń, czyli sole fizjologiczne. Skutkiem więc każdej aktywności jest odwodnienie.

Stopień odwodnienia określa zdolność do wykonywania pracy – czy to umysłowej, czy to fizycznej. Przy znacznej utracie wody nasila się uczucie zmęczenia. Odwodnienie jest bardzo niebezpieczne (jest o tym mowa w opracowaniu „Czysta woda zdrowia doda”), ale ubytek elektrolitów jest daleko bardziej niebezpieczny. Przy znacznej utracie wymienionych pierwiastków następuje już nie tylko niemożność kontynuowania pracy, ale może również dojść do zgonu w wyniku zapaści sercowo-naczyniowej. Zazwyczaj jednak ukryty przewlekły niedobór potasu i magnezu prowadzi do spadku wydolności mięśnia sercowego oraz osłabienia systemu nerwowego. Objawia się to tzw. „przepracowaniem”. Z kolei ukryty przewlekły niedobór wapnia powoduje systematyczną zmniejszenie masy kostnej a później utratę masy kostnej, co prowadzi odpowiednio do osteopenii lub do osteoporozy.

Zwykle organizm cierpi na kompleksowe niedobory minerałów, a nie na brak pojedynczego składnika. Niedobór ten może występować w postaci poważnych, zagrażających zdrowiu objawów (osteoporoza, zaburzenia rytmu serca, uszkodzenie mięśnia sercowego, obrzęki, skurcze żołądka i jelit, schorzenia skórne, tzw. wole, załamanie systemu krążenia). Bardzo często zwiastunami takich ciężkich niedomagań są objawy nietypowe: zmęczenie i ogólne rozbicie, skłonność do nadmiernej nerwowości i drażliwości, zaburzenia funkcji seksualnych, osłabienie pamięci, nocne skurcze mięśni łydek, brak apetytu, wypadanie włosów, łamliwość paznokci, trądzik, bóle głowy, podwyższona podatność na infekcje.

Jak więc z tego widać, bardzo ważnymi składnikami diety ludzi aktywnych są: woda i sole mineralne. Utraconych podczas pracy tych składników nie da się uzupełnić w prosty sposób, ponieważ żadne napoje tradycyjne nie są wystarczająco zasobne w te składniki. Dlatego warto sięgać po gotowe suplementy – napoje zawierające substancje mineralne i pierwiastki śladowe ważne dla życia: wapń, magnez, potas, cynk, miedź, mangan, chrom, selen (w postaci organicznej!) oraz niezbędne witaminy (zwłaszcza z grupy B). Minerały te pełnią bardzo ważną rolę przede wszystkim dla Twojego dobrego wyglądu, optymalnej równowagi psychicznej i formy fizycznej, dla mocnych nerwów i doskonale funkcjonującego systemu obronnego Twojego organizmu.

Właściwie dobrane naturalne, organiczne składniki mineralne przyczyniają się do:

* wspomagania gojenia wrzodów trawiennych,
* regeneracji zmęczonego organizmu,
* zabezpieczania przed rozwojem procesów starzenie ( ze względu na bogactwo zawartych minerałów),
* uzupełniania niezbędnych minerałów (ważne zwłaszcza w okresie szybkiego wzrostu młodzieży, intensywnego treningu, chorób),
* przyspieszenia gojenia się złamań kości,
* zapobiegania i zwalczania osteoporozy,
* zmniejszania rozdrażnienia i podenerwowania (działanie antystresowe),
* usprawnienia pamięci,
* wzmacniania systemu odpornościowego,
* przywracania prawidłowego funkcjonowania gruczołu krokowego (ze względu na bardzo dużą zawartość cynku),
* wzmacniania kondycji seksualnej i popędu płciowego.
* uzupełniania poziomu wapnia, cynku i magnezu u kobiet w ciąży w wyniku dużego zapotrzebowania płodu na te pierwiastki,
* doskonałego wpływu na prawidłowe działanie nerek,
* wzmacniania systemu odpornościowego,
* ogromnego wpływu na stan tkanek tzw. peryferyjnych (ładna
* skóra, błyszczące włosy, twarde paznokcie) i silną tkankę łączną.

Fragment książki z cyku „Barwy Twojego Zdrowia” – „Tajemnice spulementacji odżywiania”.

Autor: Janusz Dąbrowski

Reklamy

Informacje o radiopomostphoenix

www.radiopomost.com
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ciekawostki. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s